نگاه کلی
ساختِ یک معامله، یا یک پورتفوی، یک مسئلهٔ بهینه‌سازی است: موازنهٔ منفعتِ موردانتظار در برابرِ ریسک و هزینه زیرِ قیدها، و صراحت در اینکه واقعاً کدام هدف بهینه می‌شود.
پرسش‌های محوری
صورت‌بندی ریاضی
مسیرِ اجرای بهینهٔ آلمگرن–کریس
با فرضِ موقعیتِ X که باید تا زمانِ T تصفیه شود، این رابطه موقعیتِ باقی‌ماندهٔ xⱼ را در هر زمانِ tⱼ می‌دهد که ترکیبی از هزینهٔ موردانتظارِ اجرا و واریانسِ آن هزینه را کمینه می‌کند؛ κ موازنه‌گرِ ریسک‌گریزیِ λ، نوسانِ σ و پارامترِ اثرِ بازارِ η̃ است. با κ → ۰، مسیر خطی می‌شود (تصفیهٔ یکنواخت).
روش‌هایی که به کار می‌بریم
اجرای بهینه زیرِ موازنهٔ هزینه–ریسک
Almgren, R., & Chriss, N. (2001). Optimal execution of portfolio transactions. Journal of Risk, 3(2), 5–39.
ساختِ پورتفویِ استوار زیرِ نویزِ برآورد
López de Prado, M. (2016). Building diversified portfolios that outperform out of sample. Journal of Portfolio Management, 42(4), 59–69.
تعیینِ اندازهٔ موقعیتِ بهینه برای رشد
Kelly, J. L. (1956). A new interpretation of information rate. Bell System Technical Journal, 35(4), 917–926.